വാർദ്ധക്യം ആളുകൾ മരിക്കുന്നതിന് കാരണമല്ല:
പ്രായമായ ആളുകൾ “വാർദ്ധക്യം” അല്ലെങ്കിൽ “സ്വാഭാവിക കാരണങ്ങൾ” മൂലമാണ് മരിക്കുന്നതെന്ന് സാധാരണയായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പുതിയ പഠനങ്ങൾ ഇത് ശരിയല്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ആരോഗ്യത്തോടെ ശതാബ്ദം പിന്നിട്ടവര് ജീവൻ വെടിയുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ വാര്ദ്ധക്യം കൊണ്ടല്ല എന്ന് പുതിയ ഗവേഷണങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവര് മരിക്കുന്നത് പ്രത്യേക രോഗങ്ങളാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഹൃദയസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലമാണ്.
മരണത്തിന് പിന്നിലെ കാരണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ വാര്ദ്ധക്യത്തില് മരിച്ച 2,410 പേരുടെ പോസ്റ്റ്മോർട്ട റിപ്പോര്ട്ട് പഠനവിധേയമാക്കിയ ജർമ്മൻ സെന്റർ ഫോർ ന്യൂറോ ഡീജനറേറ്റീവ് ഡിസീസസിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരായ മറിയം കേശവർസും ഡാൻ എഹ്നിംഗറും ആണ് വാര്ദ്ധക്യം മരണകാരണമല്ല എന്ന നിമനത്തിലേക്ക് എത്തിയത്. ജീനോമിക് സൈക്യാട്രിയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അവരുടെ പഠന റിപ്പോര്ട്ടില്, ഈ ആളുകൾ മരിച്ചത്, പൊതുവായ വാർദ്ധക്യ പ്രക്രിയ മൂലമല്ല, പ്രത്യേക രോഗങ്ങളാലാണെന്നും എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.
പ്രായമായവരിൽ ഹൃദ്രോഗമാണ് മരണത്തിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നത്. വവപഠിച്ച 2,410 പോസ്റ്റ്മോർട്ടങ്ങളിൽ, 39 ശതമാനം മരണങ്ങൾക്കും ഹൃദയാഘാതം കാരണമായി, 38 ശതമാനം പേർ ഹൃദയ, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ തകരാറുകൾ മൂലവും 17.9 ശതമാനം പേർ പക്ഷാഘാതം മൂലവുമാണ് മരിച്ചത്.
ആശുപത്രികൾക്ക് പുറത്ത് മരിച്ച 85 വയസ്സിനു മുകളിലുള്ളവരിൽ, 77 ശതമാനം മരണങ്ങൾക്കും കാരണം ഹൃദയ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളാണ്. നൂറാം വയസ്സുകാരിൽ 68 ശതമാനം പേർ ഹൃദയ സംബന്ധമായ കാരണങ്ങളാലും 25 ശതമാനം പേർ ശ്വസന വൈകല്യത്താലും മരിച്ചപ്പോൾ ആരും “വാർദ്ധക്യം” മൂലവും മരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പഠന കണ്ടെത്തലുകൾ പറയുന്നു.
വൃദ്ധര് മരിക്കുന്പോള് ബന്ധുക്കളും ഡോക്ടർമാരും പലപ്പോഴും മരണകാരണം തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനാൽ, പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഗവേഷകർ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
വ്യത്യസ്ത ജീവിവർഗങ്ങൾ, വ്യത്യസ്തമായ മരണ കാരണങ്ങൾ ആണുള്ളത്. മറ്റ് മൃഗങ്ങളുടെ പഠനകാരണം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഓരോ ജീവിവർഗത്തിനും അതിന്റേതായ “ദുർബലമായ കാരണങ്ങള്” ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. മനുഷ്യരും പ്രൈമേറ്റുകളും കൂടുതലും ഹൃദ്രോഗം മൂലമാണ് മരിക്കുന്നതെങ്കില്, എലികൾ പ്രധാനമായും കാൻസർ അഥവ ട്യൂമറുകൾ മൂലവും, പഴ ഈച്ചകൾ കുടൽ തകരാറുമൂലവും, വട്ടപ്പുഴുക്കൾ തൊണ്ടയിലെ അണുബാധയോ പേശികളുടെ ക്ഷയമോ മൂലവും മരിക്കുന്നു. എലികളെ ഉപയോഗിച്ചുള്ള വാർദ്ധക്യ ഗവേഷണം എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യർക്ക് ബാധകമാകാത്തതിന്റെ കാരണം ഇതാണെന്ന് ഗവേഷകര് പറയുന്നു.
കേശവാർസും ഡാൻ എഹ്നിംഗറും വാർദ്ധക്യത്തെ പറ്റി നടത്തിയ ഗവേഷണം വാർദ്ധക്യകാല ജീവിതത്തേയും മരണത്തേയും പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യുവാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. വാര്ദ്ധക്യത്തെ തടയുവാനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ, ജനിതക മാറ്റങ്ങൾക്കു കാരണമാകുന്ന ചികിത്സകള് ജൈവഘടനയുടെ സന്തുലനം തകരാറിലാക്കുന്ന ഉപവാസം പോലുള്ള ശൈലികള് തുടങ്ങിയവ പലപ്പോഴും ചെറുപ്പക്കാരുടെയും പ്രായമായവരുടെയും ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന തോന്നലുണ്ടാക്കുമെങ്കിലും ഈ ചികിത്സകൾ പലപ്പോഴും വാർദ്ധക്യത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നതിനുപകരം മൊത്തത്തിലുള്ള ശരീരത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ മാറ്റി മറിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക.
ഉദാഹരണത്തിന്, രോഗപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾക്കും ചികിത്സിക്കാൻ ക്ലിനിക്കലായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു നവീനവും വളരെ ഫലപ്രദവുമായ മരുന്നായ റാപാമൈസിൻ എലികളുടെ ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കും, റാപാമൈസിൻ എലികളില് പരീക്ഷിച്ചപ്പോള് അവയുടെ ആയുസ് 17 മുതല് 18 ശതമാനം വരെ വര്ദ്ധിക്കുന്നതായാണ് കണ്ടെത്തിയത്. പക്ഷേ, അവ പിന്നീട് കാൻസർ ബാധിച്ച് മരിക്കുന്നു. ബാഹ്യ ഇടപെടലുകൾ വാർദ്ധക്യത്തെ പഴയപടിയാക്കുന്നതിനേക്കാൾ രോഗം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നത് പോലെയാണ് എന്നാണ് ഇത് തെളിയിക്കുന്നത്.
ഡിഎൻഎ മെത്തിലേഷൻ ക്ലോക്കുകൾ പോലുള്ള ജനപ്രിയ ജൈവിക പ്രായ പരിശോധനകൾക്ക് പോലും പ്രായം പ്രവചിക്കാൻ കഴിയും, പക്ഷേ ഒരു ബാഹ്യ ഇടപെടലും വാർദ്ധക്യത്തെ മന്ദഗതിയിലാക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നില്ല. കാലക്രമേണ ജീവികളെ കൂടുതൽ ദുർബലമാക്കുന്ന അടിസ്ഥാന പ്രക്രിയയെയല്ല, പ്രായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പാറ്റേണുകളെയാണ് അവ അളക്കുന്നത് എന്നതാണ് അതിനു കാരണം.
വാർദ്ധക്യ ഗവേഷണത്തിലെ മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയെകുറിച്ചുള്ള മികച്ച പഠന രൂപകൽപ്പനകൾ ഗവേഷകർ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഗവേഷണം നടത്തിയിട്ടും, വാർദ്ധക്യത്തെ നയിക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായിട്ടില്ലെന്ന് അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

